اکسید آهن زرد – رنگدانه طبیعی با طیف‌های گرم برای لعاب و بدنه سرامیک

اکسید آهن زرد (Yellow Iron Oxide / FeO(OH)) یکی از پایدارترین و شناخته‌شده‌ترین رنگدانه‌های معدنی در سرامیک است.
این ماده به‌صورت طبیعی وجود دارد و طیف‌های زرد خاکی، اخرایی و زرد متمایل به قهوه‌ای ایجاد می‌کند.
در ترکیب لعاب، انگوب و بدنه سفال کاربرد فراوان دارد.

ویژگی‌های تخصصی که برای سفالگر مهم است

1) پایداری در پخت متوسط

• در دمای 950 تا 1100 درجه رنگ زرد–اخرایی خود را حفظ می‌کند.

• در دماهای بالاتر به قرمز، قهوه‌ای یا اخرایی تیره تبدیل می‌شود چون آب تبلور خود را از دست داده و به اکسید آهن قرمز (Fe₂O₃) تبدیل می‌شود.

یعنی:
دما پایین → زرد
دما متوسط → اخرایی
دما بالا → قهوه‌ای گرم

2) قدرت رنگ‌دهی متوسط

• معمولاً ۱ تا ۱۰ درصد در لعاب و اسلیپ مصرف می‌شود.

• در بدنه‌های سفالی هم حتی با درصد کم، تن زرد–خاکی یا گرم ایجاد می‌کند.

3) سازگاری عالی با مواد دیگر

• در لعاب‌های مات، نیمه‌مات و براق قابل کنترل است.

• با گدازآورها (بوراکس، فریت) به نرمی در لعاب پخش می‌شود.

• در ترکیب با اکسیدها رنگ‌های متنوع ایجاد می‌کند:

  • با کروم → سبز زیتونی

  • با منگنز → قهوه‌ای تیره

  • با کبالت → سبز سرد

  • با مس → قهوه‌ای-سبز

4) مناسب برای کاربردهای مختلف

• لعاب‌های سنتی اخرایی

• اسلیپ و انگوب رنگی

• تولید رنگ‌های زرد و خاکی طبیعی

• بدنه‌های سفال و سرامیک اتمسفریک

• کارهای هنری و روست‌ورک (Rustic)